6 Feb 2014

അവസാനത്തെ പുക

ഏതോ ഒരു ലഹരിവിരുദ്ധ പരിപാടിയ്ക്ക് വേണ്ടി ഒരു തെരുവ് നാടകം ആവശ്യമുണ്ട് എന്നുപറഞ്ഞ് ഒരു സുഹൃത്ത് നിര്‍ബന്ധിച്ചുംഅതിലേറെയായി ഭീഷണിപെടുത്തിയും എഴുതിച്ചതാണിത്.
ഇതൊരു നാടകമായി ആ സംഘടന അവതരിപ്പിയ്ക്കുമോ എന്നറിയില്ല.

ഏതായാലും  ഇവിടെ പോസ്റ്റുന്നു.



അവസാനത്തെ പുക


ഒരു സാധാരണ തെരുവ്.
അടുത്തടുത്ത് നില്‍ക്കുന്ന രണ്ട് പേര്‍.
ഒരാള്‍ പുക വലിക്കുന്നുണ്ട്. മറ്റെയാള്‍ ഇടയ്ക്കിടെ ആദ്യത്തെ ആളെ നോക്കുന്നു.
ഒന്നാമത്തെ ആള്‍ അവസാനത്തെ പുകയ്ക്ക്‌ ശേഷം സിഗരറ്റ് താഴെ ഇട്ട് ചവുട്ടി കെടുത്തുന്നു.
അപ്പോള്‍ രണ്ടാമത്തെ ആള്‍ കുറച്ച് പണം ആദ്യത്തെ ആള്‍ക്ക് നല്‍കുന്നു-
ആദ്യത്തെ ആള്‍ സൂക്ഷിച്ച് നോക്കുന്നു.
രണ്ടാമത്തെ ആള്‍:
"ഇതാ, ആ സിഗരറ്റിന്റെ വിലയുടെ പകുതി.”

ആദ്യത്തെ ആള്‍ സൂക്ഷിച്ച് നോക്കുന്നു.
രണ്ടാമത്തെ ആള്‍ (സൂത്രധാരന്‍):
(നാടകീയമായി, വ്യസനത്തോടെ, ജീവിതത്തില്‍ പാലിച്ച് പോന്നിരുന്ന ഒരു പ്രതിജ്ഞ പരാജയപെട്ട അങ്ങേയറ്റം വിഷമത്തോടെ):
"വാങ്ങിയത് നിങ്ങള്‍... വലിച്ചതും നിങ്ങള്‍... പക്ഷേ നിങ്ങള്‍ വലിച്ചു വിട്ട അത്രയും പുക ഞാനും അകത്തേയ്ക് എടുത്തിരുന്നു. നിങ്ങള്‍ക്ക് വരാവുന്ന അത്രയും അസുഖങ്ങള്‍ എനിയ്ക്കും വരും... അതിന്റെ വില ഞാന്‍ കൂടി നല്‍കണം.
വേണ്ടേ...? (ആദ്യത്തെ ആളോട്)
വേണ്ടേ...? (കാണികളോട്)
വേണം... (സ്വയം-തന്നോട് തന്നെ)
വേണം... “ (കാണികളോട്)

(തുടര്‍ന്ന്-കാണികളോട് വിരല്‍ചൂണ്ടി)
ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയെ സമൂഹം വലിച്ചിഴച്ച് പീഡിപ്പിച്ച് നശിപ്പിച്ചതുപോലെ, എന്നെയും നിങ്ങള്‍ നശിപ്പിച്ചിരിയ്ക്കുന്നു. സിഗരറ്റിന്റെ വിഷപുക എന്നിലേയ്ക്ക് നിങ്ങള്‍ ഊതിയേറ്റിയിരിയ്ക്കുന്നു. നിങ്ങള്‍ എന്നെ ഒരു പുകവലിക്കാരന്‍ ആക്കിയിരിയ്ക്കുന്നു.
നിങ്ങള്‍ സമൂഹം ഓരോ കുഞ്ഞിനേയും നശിപ്പിയ്ക്കുന്നു. ഓരോ കുഞ്ഞിന്റെയും മനസ്സും ശരീരവും വിഷലിപ്തമാക്കുന്നു.”

-വേദിയിലേയ്ക്ക് കൌമാര പ്രായക്കാരായ കുറച്ച് കുട്ടികള്‍ വിഷമത്തോടെ കടന്ന് വരുന്നു-
സൂത്രധാരന്‍ (തുടക്കത്തില്‍ വേദിയില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നവരില്‍ രണ്ടാമത്തെ ആള്‍) അവരെ സമീപിച്ച് വിഷമത്തിന്റെ കാരണം അന്വേക്ഷിയ്ക്കുന്നു. കുട്ടികള്‍ വിഷമത്തിന്റെ കാരണം -പരീക്ഷാ പരാജയം, സ്കൂളില്‍ നിന്നും പുറത്താക്കുക,കൂട്ടത്തില്‍ ഒരുവന്റെ പ്രണയ പരാജയം, നിര്‍ണ്ണായകമായ ഒരു മാച്ചില്‍ പരാജയപെടുക തുടങ്ങി എന്തെങ്കിലുമൊന്നു- പറയുന്നു.
കാരണം കേട്ട സൂത്രധാരന്‍ വിഷമം പ്രകടിപ്പിയ്ക്കുകയും അനുശോചിയ്ക്കുകയും അവരെ സ്വാന്ത്വനിപ്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

സൂത്രധാരന്‍:
സാരമില്ല കുട്ടികളെ ഇതെല്ലാം ജീവിതത്തില്‍ ഉണ്ടാകും- പോട്ടേന്ന് വിചാരിയ്ക്ക്"
കുട്ടി 1 (സംശയത്തോടെയും നിഷ്കളങ്കത്തോടെയും):
പോട്ടേന്ന് വിചാരിച്ചാല്‍ പോകുമോ?”
സൂത്രധാരന്‍:
ഇല്ലേ? പോകില്ലേ? (മനസ്സിലാക്കിയിട്ടെന്നവണ്ണം) ഇല്ല... പോകില്ല.. എങ്കില്‍ കുട്ടികളെ ഞാനൊരു കഥപറയാം...”
കുട്ടികള്‍:
കഥയോ?”
സൂത്രധാരന്‍ :
"അതേ, കഥ. യുദ്ധത്തില്‍ തോറ്റ് ഗുഹയില്‍ ഒളിച്ച രാജാവിന്റെ കഥ. ചിലന്തി വല നെയ്യുന്നത് കണ്ട് വിജയം നേടിയ രാജാവിന്റെ കഥ"
കുട്ടികള്‍:
ഈ കഥയെല്ലാം ഞങ്ങള്‍ കേട്ടിട്ടുണ്ട്"
കുട്ടി 2:
ചിലന്തി വല കെട്ടുന്ന കണ്ടാല്‍ യുദ്ധം ജയിയ്ക്കുമോ?”
കുട്ടി 3:
"കഥ കേട്ടാല്‍ ജീവിതത്തില്‍ വിജയിയ്ക്കുമോ?”
കുട്ടി 4:
കഥ കേട്ടാല്‍ വിഷമം മാറുമോ?”
സൂത്രധാരന്‍:
ഇല്ലേ? മാറില്ലേ? (മനസ്സിലാക്കിയിട്ടെന്നവണ്ണം) ഇല്ല... വിഷമം മാറില്ല. എങ്കില്‍ കുട്ടികളെ ഞാന്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് മധുരമുള്ള കുറച്ച് മിഠായികള്‍ തരാം... ഇന്നാ...”
കുട്ടികള്‍:
മിഠായി തിന്നാല്‍ വിഷമം മാറുമോ?”
സൂത്രധാരന്‍:
"ഇല്ലല്ലേ...?”

സൂത്രധാരന്‍ വിഷമത്തോടെ ദൂരേയ്ക്ക് മാറുന്നു. എന്തോ ആലോചിച്ച് സ്വയം ചിരിയ്ക്കുന്നു.വേണമോ വേണ്ടയോ എന്ന ആലോചനകള്‍ക്ക് ഒടുവില്‍ എന്തോ സൂത്രം ഒപ്പിയ്ക്കാന്‍ പോകുന്നു എന്ന ഭാവത്തോടെ കുട്ടികള്‍ക്ക് അടുത്തേയ്ക്ക്. കുട്ടികള്‍ പരസ്പരം ആശ്വസിപ്പിയ്ക്കുന്നു

സൂത്രധാരന്‍:
എങ്കില്‍ ഞാന്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് ഒരു സൂത്രം തരാം.”
സൂത്രധാരന്‍ വര്‍ണ്ണകടലാസ്സില്‍ ഉള്ള മനോഹരമായ ഒരു പൊതി കുട്ടികള്‍ക്ക് നല്‍കുന്നു.
കുട്ടികള്‍ പൊതി തുറന്ന് നോക്കിയിട്ട്:
എന്തായിത്?”
സൂത്രധാരന്‍:
ഇതൊരു സൂത്രം. ഇത് കത്തിച്ച് ചുണ്ടില്‍ വെച്ച് വലിച്ചാല്‍....”
കുട്ടികള്‍:
വലിച്ചാല്‍....???”
സൂത്രധാരന്‍:
നിങ്ങളുടെ വിഷമങ്ങള്‍ എല്ലാം മറക്കും...”

കുട്ടികള്‍ ആവേശത്തോടെ സിഗരറ്റുകള്‍ എടുത്ത് ചുണ്ടില്‍ വെച്ച് നോക്കുന്നു. ഒരാള്‍ ക്യാമറാ ഫോണില്‍ ഫോട്ടോകള്‍ എടുക്കുന്നു. മറ്റുള്ളവര്‍ സൂപ്പര്‍ സ്ടാറുകളുടെ സ്ടയിലുകള്‍ അനുകരിച്ച് ഫോട്ടോയ്ക്ക് പോസ് ചെയ്യുന്നു.
ഇതെല്ലാം കണ്ട് സൂത്രധാരന്‍ പൊട്ടി പൊട്ടി ചിരിയ്ക്കുന്നു.

[ഇതിനിടെ പുകവലി വിരുദ്ധസന്ദേശങ്ങളും പ്ലക്കാര്‍ഡുകളും കൊണ്ട് ഒരു സംഘം കാണികള്‍ക്ക് മുന്നിലൂടെ നടക്കണം. ഇവരെ കുട്ടികള്‍ കാണും എന്ന ചിന്തയാല്‍ ഭയന്ന് വിറച്ച് സൂത്രധാരന്‍ 'അരുതേ' എന്ന ഭാവത്തില്‍ ഇവര്‍ക്കിടയിലൂടെ ഓടി നടക്കുകയും, ഇവരെ കുട്ടികള്‍ കാണാതെ മറ പിടിയ്ക്കുകയും വേണം. അവര്‍ കടന്ന് പോയി കഴിയുമ്പോള്‍ സൂത്രധാരന്‍ സന്തോഷവും ആശ്വാസവും പ്രകടിപ്പിയ്ക്കുന്നു.]

സൂത്രധാരന്‍:
കുട്ടികളെ നിങ്ങള്‍ക്ക് പാട്ട് പാടാന്‍ അറിയുമോ?”
കുട്ടികള്‍ നിരാശയോടെ:
ഇല്ലാ...”
സൂത്രധാരന്‍:
ഇത് നിങ്ങളെ വലിയ പാട്ട്കാരാക്കും"
കുട്ടികള്‍ സന്തോഷം പ്രകടിപ്പിയ്ക്കുന്നു.

സൂത്രധാരന്‍:
കുട്ടികളെ നിങ്ങള്‍ക്ക് കഥ എഴുതാന്‍ അറിയുമോ?”
കുട്ടികള്‍ നിരാശയോടെ:
ഇല്ലാ...”
സൂത്രധാരന്‍:
ഇത് നിങ്ങളെ വലിയ കഥാകാരന്‍ ആക്കും"
കുട്ടികള്‍ സന്തോഷം പ്രകടിപ്പിയ്ക്കുന്നു.

കുട്ടി1:
ഞാന്‍ സിഗരറ്റ് വലിയ്ക്കുന്ന ഫോട്ടോ ഫേസ്ബുക്കില്‍ ഇട്ടപ്പോള്‍ 35 പേര്‍ ലൈക് ചെയ്തു.”
കുട്ടി2:
എന്റെ ഫോട്ടോയില്‍ പത്ത് പേര്‍ കമെന്‍റ് ചെയ്തു"
കുട്ടികള്‍ സന്തോഷത്തോടെ വേദി വിടുന്നു.
സൂത്രധാരന്‍ പൊട്ടി പൊട്ടി ചിരിയ്ക്കുന്നു.
ഞാന്‍ നശിച്ചു. ഞാന്‍ ഒരു പുകവലിക്കാരന്‍ ആയി. നിങ്ങള്‍ സമൂഹം എന്നെ ഒരു പുകവലിക്കാരന്‍ ആക്കി.
എന്തിന് ഞാന്‍ മാത്രം നശിയ്ക്കണം...? (പതുക്കെ)
എന്തിന് ഞാന്‍ മാത്രം നശിയ്ക്കണം...? (ഉറക്കെ)
ഞാന്‍ നശിച്ചു. ഞാന്‍ എല്ലാവരേയും നശിപ്പിയ്ക്കും.
(പതുക്കെ സ്വയം വാശിതീര്‍ക്കുന്ന പോലെ)-അങ്ങിനെ ഞാന്‍ മാത്രമായിട്ട് നശിയ്ക്കേണ്ട.”

ഒരു ചെറുപ്പക്കാരന്‍ നിരാശയോടെ വേദിയിലേയ്ക്ക് കടന്ന് വരുന്നു.
സൂത്രധാരന്‍ അയാളെയും സമീപിയ്ക്കുന്നു.

യുവാവ്:
പ്രേമിച്ച പെണ്ണ് എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചു.”
സൂത്രധാരന്‍ അവനെയും വശീകരിയ്ക്കുന്നു.
കവി എന്താണ് പറഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്നത് എന്നറിയാമോ...?”
(കാണികളോടായിട്ട്) ഒരു സിഗരറ്റിന്റെ അവസാനത്തെ പുക ഒരു സുന്ദരിയുടെ ആദ്യ ചുംബനത്തെക്കാള്‍ മനോഹരം ആണത്രേ...”
യുവാവ് സിഗരറ്റ് വാങ്ങി കത്തിച്ച് വലിയ്ക്കാന്‍ ഒരുങ്ങുന്നു.

സൂത്രധാരന്‍:
(വളരെ ഉറക്കെ) -സിഗരറ്റിന്റെ പുക, സുന്ദരിയുടെ ചുംബനത്തെക്കാള്‍ മനോഹരമത്രേ....”

[ഇതിനിടെ പ്ലക്കാര്‍ഡുകളും കൊണ്ട് ഒരു സംഘം മുന്‍പേ വിവരിച്ചത് പോലെ നടക്കണം. ഇത്തവണ സൂത്രധാരന്‍ കുറേക്കൂടി ധൈര്യവാന്‍ ആണ്. ഒപ്പം,സംഘത്തില്‍ ഒരുവനെ സൂത്രധാരന്‍ സമീപിയ്ക്കുകയും, രഹസ്യമായി കൊലപെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്നിട്ട് സന്തോഷത്തോടെ, ഇന്നാ ഇത് കൂടി" എന്നും പറഞ്ഞ് ഒരു കുപ്പി മദ്യം കൂടി യുവാവിന് നല്‍കുന്നു.]

യുവാവ് പോകുമ്പോള്‍ സൂത്രധാരന്‍ കാണികളോടായി പൊട്ടി ചിരിച്ചുകൊണ്ട്.:
ഞാന്‍ നശിച്ചു. ഞാന്‍ ഒരു പുകവലിക്കാരന്‍ ആയി. നിങ്ങള്‍ സമൂഹം എന്നെ ഒരു പുകവലിക്കാരന്‍ ആക്കി.
എന്തിന് ഞാന്‍ മാത്രം നശിയ്ക്കണം...? (പതുക്കെ)
എന്തിന് ഞാന്‍ മാത്രം നശിയ്ക്കണം...? (ഉറക്കെ)
ഞാന്‍ നശിച്ചു. ഞാന്‍ എല്ലാവരേയും നശിപ്പിയ്ക്കും.
(പതുക്കെ സ്വയം വാശിതീര്‍ക്കുന്ന പോലെ)-അങ്ങിനെ ഞാന്‍ മാത്രമായിട്ട് നശിയ്ക്കേണ്ട.”

-ഇതിനിടെ ആദ്യം വേദി വിട്ട കുട്ടികള്‍ തിരികെ വരുന്നു. അവര്‍ സൂത്രധാരനോട് തട്ടികയറുന്നു. ഇതുകണ്ട് കാണികളില്‍ നിന്നും പലയിടത്ത് നിന്നുമായി മൂന്ന് നാലു പേര്‍ വേദിയിലേയ്ക്ക് കടന്നുവന്ന് കുട്ടികളുടെ പ്രശ്നത്തില്‍ ഇടപെടുന്നു. ഇവര്‍ നാടക പ്രവര്‍ത്തകരായി കാണികള്‍ക്ക് അനുഭവപെടരുത്-
ആദ്യത്തെ ആള്‍:
എന്താ കുട്ടികളെ പ്രശ്നം?”
കുട്ടി 1 :
ഇയാള്‍ ഞങ്ങളെ കബളിപ്പിച്ചു. ഞങ്ങള്‍ക്ക് സിഗരറ്റും ലഹരി വസ്തുക്കളും തന്ന് ഇയാള്‍ ഞങ്ങളെ വഴി തെറ്റിയ്ക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു.”
സൂത്രധാരന്‍:
ഇല്ല....(പതുക്കെ) ഇല്ലാ....(അല്പം ഉറക്കെ) ഞാന്‍ അങ്ങിനെ ചെയ്തിട്ടില്ല. ഇവര്‍ എന്റെയും കൂടി കുട്ടികളല്ലേ...?”

വാത്സല്യത്തോടെ ഒരു കുട്ടിയെ അടുത്തേയ്ക്ക് പിടിച്ച് നിര്‍ത്തുന്നു.
വിടടോ...” എന്നും പറഞ്ഞ് കുട്ടി അയാളെ തല്ലാന്‍ ഓങ്ങുന്നു. സൂത്രധാരന്‍ ഭയന്ന് പുറകിലോട്ട് മറിയുന്നു.

രണ്ടാമത്തെ ആള്‍, സൂത്രധാരനോട്:
താന്‍ ഒന്നും പറയേണ്ട... താന്‍ ആ കുട്ടികള്‍ക്ക് ലഹരി വസ്തുക്കള്‍ കൊടുത്തതും, ആ ചെറുപ്പകാരന് മദ്യം നല്കിയതും ഒക്കെ ഞാന്‍ അവിടെ നിന്ന് കണ്ടതാ...”

ഇത് കേട്ട് കാണികളുടെ കൂട്ടത്തില്‍ നിന്നുകൊണ്ട് ഒരാള്‍, കളിയാക്കിക്കൊണ്ട്:
ചേട്ടാ, അതെല്ലാം കണ്ടെങ്കില്‍ അപ്പോ തന്നെ പിടിച്ച് മാറ്റണ്ടേ...? എല്ലാം കഴിഞ്ഞിട്ട് ഇപ്പോളാണോ വരുന്നേ...?”

മൂന്നാമത്തെ ആള്‍:
അത് നമ്മുടെ ഓരോരുത്തരുടെയും പ്രശ്നമല്ലേ ചേട്ടാ... എന്ത് കണ്ടാലും മിണ്ടാതെ നിക്കും. ഒന്നിലും പ്രതികരിയ്ക്കില്ല..നമ്മളെല്ലാം സമയത്ത് പ്രതികരിച്ചിരുന്നു എങ്കില്‍ ഇങ്ങനെയൊന്നും വരില്ലായിരുന്നു.”

ഇതിനിടെ സൂത്രധാരന്‍ വേദിയില്‍ നിന്നും രക്ഷപെടാന്‍ ശ്രമിയ്ക്കുന്നു. കാണികളില്‍ ഒരാള്‍ ഇത് കണ്ട്
ദേ...അവന്‍ രക്ഷപെടുന്നു. പിടിയ്ക്കവനെ....” എന്നും വിളിച്ച് പറഞ്ഞ് വേദിയിലേയ്ക്ക് വന്ന് സൂത്രധാരനെ കടന്ന് പിടിയ്ക്കുന്നു.
മുന്‍പേ കടന്ന് പോയ ലഹരി വിരുദ്ധസംഘം തിരികെ വരുന്നു.
എല്ലാരും കൂടി സൂത്രധാരനെ വിചാരണ ചെയ്യുന്നു.

ചോദ്യം 1:
നീ എങ്ങനെ ലഹരിയ്ക്ക് അടിമയായി?”
സൂത്രധാരന്‍:
എന്നെ ഈ സമൂഹം നശിപ്പിച്ചു. ഈ വിഷപുക എന്നിലേയ്ക്ക് നല്‍കിയത് ഈ സമൂഹം ആയിരുന്നു. മദ്യപിയ്ക്കുന്ന താരചക്രവര്‍ത്തിമാര്‍ എന്നെ കൊതിപ്പിച്ചു. “wine is a bottled poison.......”, കവികള്‍ എന്താണ് പറഞ്ഞതെന്നറിയുമോ...? “അവസാനത്തെ പുക സുന്ദരിയുടെ ആദ്യ ചുംബനത്തെക്കാള്‍ മനോഹരമത്രേ.....”

ലഹരി വിരുദ്ധ സംഘാംഗം.:
കാന്‍സര്‍ ബാധിച്ച് മരിച്ച കാമുകനെ കുറിച്ചും അതേ കവിതന്നെ പിന്നീട് പലതവണ പാടിയിട്ടുണ്ട്.”

ചോദ്യം 2:
നീ എന്തിന് അത് ഈ കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ക്ക്‌ നല്‍കി?”
സൂത്രധാരന്‍:
"ഞാന്‍ നശിച്ചു. എന്നെ നശിപ്പിച്ചു. അതുകൊണ്ട് ഇനിയുള്ളവരെ ഞാനും നശിപ്പിയ്ക്കും.”

ലഹരി വിരുദ്ധ സംഘം:
ഇവന്‍ ഇനി ജീവിച്ച് ഇരുന്നു കൂടാ...ഇവന്‍ ഇനിവരുന്ന തലമുറയേയും നശിപ്പിയ്ക്കും. അതുകൊണ്ട് കൊല്ലവനെ....”

ആക്രോശം.....

സൂത്രധാരന്റെ കോലം കത്തിയ്ക്കുന്നു.

- നാടകാന്ത്യം -

* * * * *

4 comments:

ajith said...

നല്ല നാടകമാണല്ലോ
അവതരിപ്പിച്ചാല്‍ നന്നായിരിക്കും.

പട്ടേപ്പാടം റാംജി said...

അത് നമ്മുടെ ഓരോരുത്തരുടെയും പ്രശ്നമല്ലേ ചേട്ടാ... എന്ത് കണ്ടാലും മിണ്ടാതെ നിക്കും. ഒന്നിലും പ്രതികരിയ്ക്കില്ല..നമ്മളെല്ലാം സമയത്ത് പ്രതികരിച്ചിരുന്നു എങ്കില്‍ ഇങ്ങനെയൊന്നും വരില്ലായിരുന്നു.”

നല്ല നാടകം. ഇത് അവതരിപ്പിക്കുമ്പോഴാണ് മനസ്സില്‍ ശരിക്കും തറച്ചു കയറുക.

ബിലാത്തിപട്ടണം Muralee Mukundan said...

ബൂലോഗത്തിൽ നാടകം വളരെ അപൂർവ്വമായെ കണ്ടിട്ടുള്ളൂ...!

ഫൈസല്‍ ബാബു said...

കൊള്ളാം ,, :)ഒരു നല്ല മെസേജ് പാസ് ചെയ്യാന്‍ കഴിഞ്ഞു.